
មុខម្ហូប «សៀស្កាឡប់ជាមួយល្ពៅកិន» អាចស្តាប់ទៅហាក់ដូចជាសាមញ្ញ ប៉ុន្តែគ្រឿងផ្សំចម្បងទាំងពីររបស់វាគឺ សៀស្កាឡប់ និងល្ពៅ បែរជាបង្កប់នូវរឿងរ៉ាវផ្នែកជីវសាស្ត្រ និងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ទៅវិញ។ មកស្វែងយល់ឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីគ្រឿងផ្សំទាំងនេះ។

សៀស្កាឡប់៖
មានរសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់ ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចណាស់ដែលដឹងពីអាថ៌កំបាំងទាំងនេះ។ ស្កាឡប់មានភ្នែកតូចៗពណ៌ខៀវ ដែលស្ថិតនៅតាមគែមសំបករបស់វា។ ភ្នែកទាំងនេះអាចចាប់យកពន្លឺ ភាពងងឹត និងចលនា ដែលជួយឱ្យពួកវាគេចផុតពីសត្រូវ។ រសជាតិផ្អែមពីធម្មជាតិរបស់វាបានមកពីសារធាតុគ្លីកូហ្សែន (glycogen) ក្នុងបរិមាណខ្ពស់ ដែលជាហេតុផលធ្វើឱ្យសាច់របស់វាងាយឡើងពណ៌ត្នោតស្រស់នៅពេលចៀន។
ល្ពៅ៖
ល្ពៅមិនមែនគ្រាន់តែជាគ្រឿងផ្សំសម្រាប់បង្អែមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាវត្ថុធាតុដើមដ៏សំខាន់។ ល្ពៅគឺជាផ្លែឈើ មិនមែនបន្លែទេ។ បើនិយាយតាមបែបរុក្ខសាស្ត្រ ល្ពៅគឺជាផ្លែឈើ ព្រោះវាកើតចេញពីផ្កា និងមានគ្រាប់នៅខាងក្នុង។ មានដើមកំណើតនៅអាមេរិកកណ្តាល កាលពីជាង ៧៥០០ ឆ្នាំមុន ល្ពៅមានទំហំតូច រឹង និងមានរសជាតិល្វីង ខុសប្លែកពីពូជផ្អែម ដែលយើងស្គាល់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ គ្រប់ផ្នែកទាំងអស់របស់ល្ពៅគឺអាចបរិភោគបាន។
ទស្សនា ការចម្អិន សៀស្កាឡប់ជាមួយល្ពៅកិន របស់ Judge ម៉េងហ៊ី តាមរយៈវីឌីអូខាងក្រោម៖